Stuff

Στα Παρασκήνια ενός Οικογενειακού Ερωτικού Παιχνιδιού

Περάσαμε δύο ώρες στα bakcstage της θεατρικής παράστασης «Συγκρουόμενα».

Κείμενο Ιωάννα Χρονοπούλου
12 Ιανουάριος 2016, 6:00am

Κείμενο: Παύλος Τουμπέκης

«Ήταν καλύτερο από ό,τι περιμέναμε». Αυτό το -overall θετικό- σχόλιο, που ακούει συχνά για το έργο της η Εύα Βλασσοπούλου, σκηνοθέτιδα-συγγραφέας της παράστασης «Συγκρουόμενα», είναι μάλλον η φράση που θα «κλέψω» για να χαρακτηρίσω την εν λόγω θεατρική παράσταση που παρακολούθησα χθες βράδυ, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Το γεγονός ότι είναι η πρώτη δουλειά της Εύας Βλασσοπούλου, καθώς επίσης και η πλοκή του έργου (Δύο αδέρφια, η Α και ο Β, περιμένουν αγωνιωδώς τη μυστηριώδη ξαδέρφη τους. Όταν αυτή δεν εμφανίζεται ποτέ, η Α τη «φέρνει» στο κόσμο τους επινοώντας ένα παιχνίδι. Εξιστορώντας οικογενειακές ιστορίες που ποτέ δεν επιβεβαιώνονται ως αληθινές, τα δύο αδέρφια προσπαθούν να αποσαφηνίσουν το κοινό παρελθόν τους, να διεκδικήσουν τη θέση τους μέσα στην οικογένεια, αλλά και να αποδεχτούν την φύση της μεταξύ τους σχέσης), μας έκαναν να πάμε ως εκεί και να δούμε τι «παίζει», τόσο σε ό,τι αφορά το έργο αυτό καθαυτό όσο και πώς προετοιμάζεται μία θεατρική παράσταση στην Ελλάδα της κρίσης.

Η Εύα Βλασσοπούλου.

Φθάνοντας μαζί με τους συντελεστές της παράστασης, περίπου δύο ώρες πριν την έναρξή της, ζήσαμε από μέσα όλη τη διαδικασία πριν ανοίξει η αυλαία: τους ηθοποιούς να βάφονται και να ντύνονται ενώ πρόβαραν τα λόγια τους, την Εύα με τους συνεργάτες της να στήνουν τα σκηνικά, τις «πλάκες» και τα πειράγματα μεταξύ τους.

Την ώρα που είμαστε σχεδόν όλοι στο καμαρίνι και η Στέλλα Βογιατζάκη (η Α) φτιάχνει το «χταπόδι» της (έτσι αποκαλεί το χτένισμά της), η Εύα τούς αποκαλύπτει ότι σήμερα (σ.σ. χθες) θα είναι η πρώτη φορά που δεν θα παρακολουθήσει την παράσταση, επειδή πρέπει να «απογαλακτιστεί», όπως λέει η ίδια.

Η Στέλλα Βογιατζάκη προετοιμάζεται.

Ο Παναγιώτης Εξαρχέας (ο Β) και η Αλεξάνδρα Χασάνι (η ξαδέρφη) σαστίζουν στο παραπάνω άκουσμα, αλλά η κουβέντα που έχω με την Κλειώ Μπομπότη (υπεύθυνη για τα σκηνικά και τα κουστούμια) «θάβει» αυτήν την είδηση. Μιλάμε λίγο για τα κοστούμια και λέει ότι «σχετίζονται τόσο με τους χαρακτήρες -νέοι σε ένα αστικό περιβάλλον- όσο και με το υπόλοιπο σκηνικό της παράστασης, ώστε να δένουν αρμονικά».

Η Κλειώ Μπομπότη.

«Η παράσταση δεν είναι low budget» λέει στη συνέχεια της κουβέντας μας η Κλειώ έχοντας «πιάσει» τη συζήτηση για τα σκηνικά, τα περισσότερα από τα οποία είναι αποτέλεσμα δικής τους εργασίας. «Όπως είναι το θέατρο αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, αναγκάζεσαι να κάνεις κάποια πράγματα μόνος σου για να τα βγάλεις πέρα», προσθέτει. «Μπορείς να πεις ότι είναι low budget, μόνο σε ό,τι αφορά τις αμοιβές των συντελεστών, το οποίο είναι κάπως άδικο. Δυστυχώς, όμως, δεν γίνεται να κάνεις εκπτώσεις στη σκηνογραφία» συμπληρώνει η Εύα, η οποία θεωρεί πολύ σημαντικό κομμάτι σε όλο αυτό την έμπρακτη και γενναιόδωρη υποστήριξη που έλαβε από φίλους και γνωστούς.

Μιλάμε λίγο για την υπόθεση της παράστασης και πώς συνέλαβε την ιδέα. «Ήταν κάτι που παρατηρούσα μέσα στην οικογένειά μου, σε ό,τι αφορά κάποιες σχέσεις που μπορεί να είναι μη υγιείς και δυσλειτουργικές. Κάπως έτσι προέκυψε αυτός ο "τσιμπημένος" ρεαλισμός», λέει. Χρειάστηκαν περίπου δύο μήνες προβών για να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα, από τους οποίους ίσως το πιο σημαντικό διάστημα ήταν οι πρώτες τρεις εβδομάδες, όπου έγινε το «τραπέζι». «Με τον όρο τραπέζι εννοούμε όταν καθόμαστε και κάνουμε πολλές φορές ανάγνωση το έργο, τόσο για να καταλάβουμε τι έχει στο μυαλό του/της ο/η σκηνοθέτης/ιδα όσο και για να γνωριστούμε μεταξύ μας», μαθαίνω από τη Στέλλα.

Οι συντελεστές της παράστασης «Συγκρουόμενα» είναι κοντά ηλικιακά, κάτι που έγινε «κυρίως για λόγους ευκολίας και συνεννόησης», σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα. Αναπολώντας το πρόσφατο παρελθόν των προβών τους, η Εύα θυμάται μια σουρεαλιστική στιγμή, όταν έπρεπε να μεταφέρουν μερικές καρέκλες για το σκηνικό από το εργαστήρι κατασκευής του Γκάι Στεφάνου, στο θέατρο του Νέου Κόσμου. «Προσπαθούσαμε να τις χωρέσουμε στο αυτοκίνητό μου, ενώ βλέπαμε ότι δεν χωράνε. Ξέραμε ότι δεν γινόταν να μπουν στο αμάξι, αλλά δεν είχαμε άλλον τρόπο να τις μεταφέρουμε και παλεύαμε να τις σφηνώσουμε. Ήταν τόσο "τραγικό" όλο αυτό», λέει.

Ο Παναγιώτης Εξαρχέας.

Ο Παναγιώτης, με τη σειρά του, θυμάται κάτι άλλο, πάλι σχετικό με αυτές τις καρέκλες βέβαια. «Όταν τις τοποθετήσαμε στη σκηνή, επειδή είναι τέτοιο το στήσιμο και το concept του έργου, με πολλές καρέκλες και ξεχωριστά κουτάκια, σαν να παίζεις πίστα σε videogame, έπρεπε να μάθω τις διάφορες διαδρομές από τη μία καρέκλα στην άλλη. Οπότε, σηκωνόμουν από τη μία καρέκλα και μετά έψαχνα σε ποια πρέπει να καθίσω, ώσπου η Εύα αποφάσισε να δώσει όνομα σε κάθε χώρο με τις καρέκλες -Α1, Β2 κ.ο.κ.- αλλά και πάλι δεν μπορούσα να προσανατολιστώ» διηγείται ο ένας από τους δύο άνδρες του «Συγκρουόμενα» (ο άλλος είναι ο Θοδωρής Τριφύλλης, βοηθός σκηνοθέτη) και ο οποίος έχει «παράπονο» ότι οι γυναίκες της παράστασης δεν του φέρονται όπως θα έπρεπε, ως πρίγκηπα. «Παναγιώτη μου, δεν είσαι πρίγκηπας», τον προσγειώνει η συμπρωταγωνίστριά του, η Στέλλα.

Ενώ οι λακ και το μακιγιάζ έχουν πάρει «φωτιά», καθώς ο κόσμος έχει ήδη αρχίσει να φθάνει μιας και σε μισή ώρα ξεκινάει η παράσταση, τα παιδιά παραδέχονται πόσο τυχεροί στάθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις κατά την προετοιμασία του έργου τους, όπως τότε που είχαν βρει ύφασμα-κάλυμμα για τις πολυθρόνες αλλά πρόλαβε και το αγόρασε κάποιος Άγγλος και, τελικά, κατάφεραν να βρουν το ίδιο -«και καλύτερο»- στη Θεσσαλονίκη, το οποίο παρήγγειλαν και έτρεχαν τα ξημερώματα στα ΚΤΕΛ του Κηφισού για να παραλάβουν το δέμα.

Κάνουν πρόβα κάποιες τελευταίες ατάκες και, μολονότι δεν θέλω να τους αγχώσω, ρωτώ αυθόρμητα τι γίνεται αν ξεχάσουν κάτι. «Συνεχίζεις κανονικά και ευτυχώς έχουμε καλή επικοινωνία on και off stage», λένε. Το κοινό διαφέρει κάθε φορά -άλλοι γελούν, άλλοι είναι πλήρως απορροφημένοι- και αυτό είναι ίσως το βασικό άγχος της Αλεξάνδρας. Αν, δηλαδή, θα καταφέρουν να τους ικανοποιήσουν.

Η Στέλλα τσεκάρει ότι φοράει τα σωστά ρούχα, μιας και πριν λίγες ημέρες είχε ξεχάσει να φέρει την μπλούζα της παράστασης και -για καλή της τύχη- η Εύα φορούσε μία στο ίδιο χρώμα και της την έδωσε και η τριπλέτα των ηθοποιών βγαίνει στο σανίδι.

Οι παραστάσεις συνεχίζονται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15, στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, έως και τις 19 Ιανουαρίου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Περισσότερα από το VICE

Πώς Είναι η Ζωή Μιας Επιζώσας του Bataclan μετά τις Επιθέσεις στο Παρίσι;


Το Snapchat Είναι ένα Social Network που Aυτοκαταστρέφεται

Κανείς Φοιτητής Δεν θα Εκδοθεί στην Ιταλία

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.