image1 (3)
Sport

Hoe zaakwaarnemers transfers opzetten in een lockdown

We spraken een opkomende zaakwaarnemer over deals doen tijdens de pandemie.
29.10.20

Toen de stofwolken begin deze maand neerdaalden na de laatste dag van de transferwindow, bleek dat voetbalclubs 1,6 miljard euro minder uit hadden gegeven dan in andere jaren. Logisch ook, aangezien clubs door de coronacrisis vaak staatssteun kregen en spelers salaris inleverden. Op de achtergrond zijn ook de zaakwaarnemers geraakt door de coronacrisis. We hoeven geen medelijden te hebben met zaakwaarnemers, die verdienen over het algemeen hun centjes wel. Maar hoe doet een zaakwaarnemer eigenlijk zijn zaken op de internationale transfermarkt tijdens een lockdown?

Om daarachter te komen, spraken we met de opkomende zaakwaarnemer Michael Jansen (34). Hij vertegenwoordigt spelers als Joël Veltman (Brighton, Premier League) en Bram Nuytinck (Udinese, Serie A). Michael werkt voor het kantoor Wasserman en is de zoon van de bekende zaakwaarnemer Rob Jansen. We spraken Michael over het opzetten van transfers tijdens een pandemie, kinderen die in beeld komen lopen tijdens Zoom calls, en het omgaan met oplichters op de transfermarkt.

VICE Sports: Ha Michael, hoe ziet een dag in het leven van een zaakwaarnemer eruit in deze periode?
Michael Jansen: Het is nu wel heel ongewoon. De ene transferperiode is voorbij, maar omdat die verlengd was, sta je eigenlijk al met een been in de volgende transferperiode. Er zijn ook bepaalde zaken die nog niet helemaal opgelost zijn, zoals spelers die transfervrij zijn of besprekingen over contractverlengingen waar we nu in zitten. Normaal ga je tussen twee windows op vakantie, maar dat doet niemand nu natuurlijk. Dus mijn dag begint vroeg in de ochtend met de telefoon en eindigt met de telefoon.

Wat was het eerste berichtje dat je vanochtend binnen kreeg?
Ik moest Daryl Janmaat even terugbellen. Ik denk dat ik Daryl nu wel een jaartje of tien ken. Hij heeft zijn contract laten ontbinden met Watford. Dat is in goed overleg gegaan. Dat speelde al wat langer, voordat het in de media kwam. Hij is nog steeds revaliderende van een blessure. We zijn aan het kijken hoe lang hij nog nodig heeft om groepstrainingen te starten. Omdat Daryl en ik elkaar al lang kennen, beschouw ik hem ook als een vriend. Wij praten veel met elkaar.

In welke zin is het werk voor jou veranderd sinds de uitbraak van Covid-19?
Ik weet nog wel dat ik eind februari bij een congres in Londen was, waar ook de Chinese eigenaar van Inter bij was, en veel mensen uit Italië. Mensen waren toen nog aan het highfiven en lachten een beetje om corona. Twee weken later leek het of de zombie-apocalyps was uitgebroken. Iedereen zei: even andere prioriteiten. Niemand was met onderhandelingen bezig, logisch ook. Dat ging wel een tijdje door. Iedereen raakte financieel helemaal de kluts kwijt. Toen duidelijk werd dat ze onder meer in Engeland weer gingen voetballen, merkte je dat er langzaam maar zeker weer wat vertrouwen terugkwam. Maar er was een groot verschil. Kijk: aan de bovenkant vallen de transfers wel weer, ook al is het niet in dezelfde groottes als eerst. Maar de voetballers in de middengroep en daaronder, dat was een drama. Jongens die blij moeten zijn met een nieuw contract, kregen dat niet. De lijst van jongens die geen club hebben, is nu enorm. Ik heb een hele grote impact gezien. Duitsland viel me ook op. Je zou denken dat die het financieel goed voor elkaar hebben, maar blijkbaar niet. Die hebben helemaal niks gedaan.

Clubs zagen inkomsten teruglopen en kregen vaak overheidssteun. Spelers leverden meestal salaris in. Is dat iets wat zaakwaarnemers ook zijn gaan doen bij deals?
Jawel. Kijk, clubs kijken natuurlijk allemaal meteen naar de managers, de zaakwaarnemers, om op te besparen. Moet je dan in bepaalde situaties voor de hoofdprijs gaan? Nee, dat lijkt me ethisch niet helemaal netjes. Er zijn ook clubs die hebben gevraagd of we genoegen konden nemen met minder. Dat doen we dan ook. Ik bedoel: we zitten allemaal in dezelfde situatie. Als het goed gaat, profiteert iedereen. Als het minder gaat, moet je daar ook mee omgaan, vind ik.

Hoe kom je tot transfers vanuit huis in een lockdown?
Met heel veel Zoom calls. Die kwamen me op een gegeven moment wel mijn strot uit, dat zullen veel mensen wel herkennen. Het is veel minder persoonlijk. We hebben bij ons bedrijf bijvoorbeeld ook elke week een overleg met alle zaakwaarnemers. Normaal zitten we dan gewoon aan tafel en kan je ook even slap ouwehoeren. Dat doe je niet op zo’n call. Ik denk dat ik in de zomer drie keer in het buitenland ben geweest, waar ik normaal misschien dertig keer in het buitenland was geweest. Daardoor heb ik wel wat minder deals gedaan. Het heeft invloed, maar iedereen vindt wel een manier waarop dit kan werken. Zelfs de Italianen, die normaal een hele hoop willen babbelen en eten samen, voordat het tot een transfer komt.

Is een Zoom call met bijvoorbeeld een president van een club wel eens verstoord door je kinderen?
Nou, helaas wel. Ik heb een tweeling jonge dochters, en dan komt er wel eens een schreeuwend kind voorbij. Dan krijgt ze straf. Dat lossen we wel weer op.

Voor de spelers is er ook veel veranderd. Ze kwamen eerst even thuis te zitten, sommigen worden nu positief getest. Wat doet een zaakwaarnemer in zulke situaties?
Dat is wel moeilijk, want je doet een op eenbegeleiding. Dan wil je elkaar even zien. Je moet veel kalmeren. Sommige spelers raken ook wat meer in de paniek. Die zitten natuurlijk ook heel veel thuis, na te denken over hun carrière. Ik merkte vooral in het begin wel dat paniekerige, ook in de voetballerij. Want als je de hele dag thuis zit, ga je nog tien keer meer nadenken. Andere zaakwaarnemers zitten ook thuis, die kunnen niet meer langs de velden om spelers te benaderen. Dus die beginnen ook steeds te bellen. Dat is ook logisch.

Wat is iets dat zaakwaarnemers doen voor voetballers, wat mensen niet beseffen?
Ik denk dat we veel dingen doen die mensen niet beseffen. Mensen denken: die vullen weer hun zakken met een dealtje en klaar. Nou, er komt zoveel bij kijken. Het gaat om het hele proces naar een transfer toe en alles wat eromheen geregeld wordt. Van contracten voor huizen, tot scholen regelen voor kinderen. Niet elke zaakwaarnemer doet dat. Maar ik vind wel dat dat erbij hoort, je moet wel een volledige service leveren. Je bent wel de manager van een atleet. En een manager krijgt alle ellende op zijn dak. Bijvoorbeeld: een speler staat ernaast, wat nu? Misschien is hij net pas getransfereerd, maar speelt hij niet.

Wat doe je in zo’n situatie?
Dit werk is ook een stukje schaken. Bepaalde dingen moet je ook juist niet doen. Dat is ook je taak als zaakwaarnemer. Jordan Larsson zit nu bij het Zweedse nationale elftal, maar de keer ervoor niet. Hij was toen wel speler van de maand in Rusland, voor Spartak Moskou. Hij ging helemaal uit zijn dak toen hij niet geselecteerd was voor Zweden. Een speler kan dan weleens gaan roepen in de media dat het belachelijk is. Daarop heb ik gezegd: dat moet je niet doen, heb geduld, dan komt het wel jouw kant op. Het is ook het managen van situaties. Joël Veltman heb ik afgelopen zomer naar Brighton getransfereerd. Hij staat nu niet elke wedstrijd in de basis. Tuurlijk praat je daarover. Nu hoef ik dat nog niet op te lossen, maar dat komt later misschien wel. Dat is heel moeilijk om te bepalen.

image0 (1).jpeg

Michael Jansen en Joël Veltman tekenen contracten bij Brighton.

Klim je dan in de telefoon naar de trainer of technisch directeur van zo’n club?
Dat zou kunnen, maar hij is niet het type speler dat meteen gaat janken, om het zo maar te zeggen. Je bent in de Premier League, daar komt even wat anders bij kijken dan Nederland, ook al kom je van een grote club als Ajax. Dan moet je soms even geduld hebben.

Een tijdje terug maakte ik een artikel met Naomi Veltman, de vrouw van Joël. Zij vertelde me ook dat ze heel graag in Londen wilde wonen. Even later kwam het gerucht dat West Ham United in de markt was voor Veltman. Het werd Brighton, een uurtje ten zuiden van Londen. Hoe groot is de rol van een partner bij de keuze voor een nieuwe club?
Die rol kan aanzienlijk zijn. Een speler rendeert natuurlijk ook goed als alles eromheen goed geregeld is en zijn gezin ook gelukkig is ergens. In dit geval heeft dat wel meegespeeld, ja. Het is niet zo dat dat een transfer beslist. Joël kijkt natuurlijk in eerste instantie wat sportief de beste stap is, waar hij het beste gevoel bij heeft. Maar in dit geval klopte dat plaatje gewoon. Dat zal ik niet ontkennen. Maar wat wel eens vergeten wordt, is de kracht van een vrouw bij zo’n speler. Er wordt vaak een hoop gezegd over voetbalvrouwen. Maar Naomi is ook degene geweest die Joël twee, drie keer uit het slop heeft getrokken toen hij zwaar geblesseerd raakte. Dus tuurlijk heeft ze invloed, maar het gaat twee kanten op. 

Tussen twee transferperiodes is het vaak tijd voor contractverlengingen. Hoe lopen die gesprekken nu in een gedeeltelijke lockdown?
Ik heb wel een praktijkvoorbeeld. Ik ben nu bezig met Bram Nuytinck, die speelt nu bij Udinese. We zijn al een hele tijd in gesprek voor een verlenging van het contract. Het is Italië, dus normaal vlieg je dan over, ga je zitten met die mensen, koffie drinken, lunchen. Je gaat heel veel slap ouwehoeren en zakelijk bespreek je maar een klein beetje. Dat heeft ook zijn charme hoor, de Italiaanse manier van doen. Maar goed, omdat reizen lastig is, zijn we nu over de telefoon aan het onderhandelen. Dan gaat het via Whatsapp, in gebrekkig Engels, en dat kan lastig lopen. Dat loopt het ook. Trouwens, jij hebt bij Vice natuurlijk veel geschreven over de wanpraktijken op de transferwereld. Maar ik vind het ook wel belangrijk om te benoemen dat er kantoren zijn die hun werk goed doen. Helaas word je ook vaak in hetzelfde licht geplaatst als die cowboys.

Wat voor indruk krijg jij als je dat soort verhalen leest of hoort over de misstanden op de transfermarkt?
Het is wel herkenbaar. We krijgen heel veel mails binnen van allerlei mensen. Vier, vijf jaar geleden konden we niet zo goed filteren wat oplichters waren en niet. Onderhand weet je dat wel. Uit Thailand mailt bijvoorbeeld altijd een man, namens de club Bangkok Glass. Maar dat is die club helemaal niet, dat is gewoon een oplichter. We hebben ook verhalen van trainers, ik zal geen namen noemen, die bijna op het vliegtuig stonden om naar Afrika te vliegen en dachten daar ergens bondscoach te worden. Maar dat was helemaal niet waar. Daar zat een boilerroom achter.

Wat bedoel je met een boilerroom?
Ik denk een kamer met twintig gasten, die gewoon zitten te bellen naar spelers en trainers, dat ze zogenaamd een aanbieding hebben. Maar dan moet er zogenaamd ook iets met een visum gebeuren, daar moet een paar honderd euro voor worden overgemaakt. Het gaat dus niet om duizenden euro’s. Maar als zo’n groepje dat 700 keer doet, tikt dat toch aan. Ik heb eens met een collega voor de grap zo’n oplichter teruggebeld. Die deed zich voor als een technisch directeur. We zeiden: “Gefeliciteerd, je hebt een Oscar gewonnen, want je bent de beste acteur die we de afgelopen tijd hebben gehoord.” Die hing natuurlijk meteen op. 

Ben je zelf weleens ergens in gestonken?
Nee. Nou, een jaar of acht geleden, was er iemand die zich voordeed als speler. Die beweerde bij West Ham in de jeugd te spelen, met een heel verhaal. Toen heb ik een paar bevriende scouts gebeld, of ze die jongen eens wilde checken, omdat hij heel goed moest zijn. Uiteindelijk kwam ik er gelukkig op tijd achter dat dit een oplichter was, eigenlijk zoals jouw verhaal over die spookvoetballer. Voor hetzelfde geld had ik hem ergens een stage geregeld. Dan was ik mooi de lul geweest. Gelukkig kwam ik erachter. 

Is er een club waar je nog ooit een speler heen wil brengen?
Barcelona is natuurlijk uniek, maar ik ga voor Celtic. Dat vind ik een puur voetbalimperium. Ik heb de laatste Old Firm gezien, voordat Glasgow Rangers failliet ging. Hoe we daar ontvangen werden, omdat Henrik Larsson door ons vertegenwoordigd wordt, was niet normaal. Die club is puur voetbal. Dat mis ik tegenwoordig wel, omdat het voetbal wel een beetje aan het versnipperen is, door externe eigenaren en zo. Celtic vind ik echt een gave club. Afgezien van het niveau, zou het leuk zijn daar ooit een speler heen te brengen.

-

Dit is een ingekorte versie van onze podcast met Michael Jansen. De podcast is hier te luisteren: