Music by VICE

Esko droomt groot, maar verwacht niets

"De lat ligt zo hoog voor mezelf, maar wat als het niet lukt?"

door Wouter van Dijk; foto's door David Meulenbeld
19 april 2018, 1:49pm

Alle foto's door David Meulenbeld.

Er zijn weinig dingen leuker dan verrast worden met cadeautjes, weet ook Esko. Aan het eind van ons gesprek – dat je hieronder kunt lezen – worden we overvallen door een team van 101Barz, dat hem een enorme trofee overhandigt. De sessie die hij met een dreamteam aan rappers deed in de studio van Rotjoch tikte binnen een paar dagen de miljoen views aan en dat mag gevierd worden. En niet op de laatste plek omdat het me logistiek een enorm drama lijkt om vrijwel alle rappers in Nederland die er op dit moment toedoen op één dag en ook nog eens op tijd in een ruimte te krijgen.

Esko is waarschijnlijk een van de enige mensen in Nederland die dat voor elkaar krijgt. Hij draagt een enorme gunfactor met zich mee, wat niet bepaald vreemd is. Hij tikt al jaren beats die zo hard zijn dat je er een bek van trekt alsof je net onverwachts een flinke hap uit een citroen neemt. Hij ramde eigenhandig een aantal rapcarrières uit z’n toetsenbord, maar nu is het tijd voor Esko om zelf een beetje op de voorgrond te treden. Morgen brengt hij zijn eigen produceralbum uit – Beats by Esko – met daarop onder anderen Sevn Alias, Josylvio, Ronnie Flex en Jonna Fraser. Tijd om te proosten.

Noisey: Wat eet jij als je iets te vieren hebt?
Esko: Sushi. Toen we de gouden plaat voor 2 Gezichten van Josylvio kregen, aten we sushi, m’n verjaardag was in een sushitent, zakelijke besprekingen doe ik over sushi.

Is er tijd om het succes te vieren deze dagen?
Niet echt. Werk gaat gewoon door. Maar ik ga het wel even vieren als het uitkomt, maakt niet uit op welke positie in de charts we binnenkomen.

Dat is echt een dingetje hè? Sinds een paar maanden lijkt het niet meer de vraag of er een hiphopalbum op 1 binnenkomt, maar welke er op 1 binnenkomt.
Ja, klopt. Maar ik wil niet te veel verwachten.

Pff. Kom op, kijk hoe groot de namen zijn die erop staan.
Ja, maar weet je hoe kut dat is? De lat ligt zo hoog voor mezelf. Iedereen denkt dat het vanzelfsprekend is dat het gebeurt, maar wat als het niet lukt?

Ben je het daarom bewust aan het afhouden?
Ja, dan is de kans op teleurstelling minder groot. Wat als ik eis dat m’n album in de top 3 komt, en hij komt binnen op 7? Dat is alsnog een mooie positie, maar het lijkt kut omdat er zulke grote namen op de plaat staan, en ik zoveel heb geïnvesteerd. We hebben een billboard aan de A10.

Ben je veel bezig met het managen van verwachtingen?
Het is niet mijn keuze, maar ik moet wel. Omdat iedere rapper het nu aan het doen is, is het opeens een ding. Twee jaar geleden was het heel erg een ding om gouden platen binnen te slepen, nu is het een ding om hoog in de charts te landen. Dat vind ik kut.

Vind je het moeilijk om ermee om te gaan?
Nou, het plafond wordt steeds hoger en hoger en hoger. Ik probeer het rennend bij te houden, en tot nu toe is het me elke keer net gelukt om het ook te behalen.

Wordt het geen tijd om even naar adem te happen?
Daar heb ik geen tijd voor, en dat is misschien eng. Want je gaat een keer buiten adem raken, en dan val je helemaal naar beneden. En natuurlijk wil ik dat m’n album goud gaat, en tenminste één single platina. Maar verwachten doe ik niet. Ik heb tegen mezelf gezegd: breng een produceralbum uit. Die missie is nu voldaan. Weet je wat nog enger is? Er is nog nooit een produceralbum in Nederland écht succesvol geweest. Maar m’n hype is hier, en de singles doen het nu al goed.

Waar denk je dat het aan ligt?
Producers hebben nou eenmaal geen fanbase.

Vind je dat jammer?
Business wise: natuurlijk. Persoonlijk: ik vind het niet geweldig om op de voorgrond te staan. Ik hoef niet herkend te worden als ik op straat loop, wat is daar nou leuk aan?

Geen idee.
De waardering is tof, maar aan de andere kant ben je een wandelende attractie. They don’t give a fuck.

Waarom wil je dan toch een album voor jezelf maken?
En zo op de voorgrond treden? Omdat dat voor de marketing goed is, toch? De centjes. Natuurlijk. Dat is belangrijk om een album groot te maken. Ik ben de guy die het draagt, en dan is het goed om alles eraan te doen om de guy die het draagt een begrip te maken. Zorgen dat hij ook aanzien heeft, en een fanbase. Dat is wat ik nu aan het doen ben.

In hoeverre ben je dan bezig om een album als geheel te maken, in plaats van twaalf hits?
Ik wilde niet alleen twaalf keiharde nummers maken, ik wilde twaalf diverse nummers maken. Een produceralbum samenstellen dat over vijf jaar nog steeds door iedereen te beluisteren is. En dat is geslaagd, denk ik. Wat denk jij?

Ik vind het hard, maar ik heb wel het gevoel dat het allemaal losse singles zijn.
Ja? Ik vind dat juist dope om te horen. Het is een goed teken.

Wat ik vooral sick vind, is dat het duidelijk is dat iedereen z’n beste beentje voor zet.
Ja, je kan het niet afraffelen. Niemand wil de minste zijn op het album. Als ik rapper was, en een andere beatmaker zou mij vragen op z’n album, zorg ik ervoor dat ik de beste ben.

Waarom zeg je ‘als ik rapper was’?
Oké, ja. Je hebt gelijk. Ik ben rapper, maar het is een bewuste keuze om niet op m’n eigen album te staan. Echt de producties laten spreken, en daar m’n kracht laten zien. Maar goed: wie weet drop ik wel een EP’tje binnenkort.

Heb je nooit het gevoel dat je te veel zakelijke keuzes maakt? Je blijft wel artiest natuurlijk.
Ja, maar ik heb wel mensen om me heen die me helpen. En me af en toe afremmen. Gek voorbeeld misschien, maar ik heb een tijdje geleden gezegd dat ik me niet meer wil vertonen in een skeere auto. En dat had me niet geboeid, als ik niet Beats by Esko zou zijn. Maar nu heb ik een bepaald aanzien, en het is goed voor mijn profiel als artiest om in een nette auto te rijden.

Anderhalf jaar geleden sprak ik jou , en toen was je nog dolblij met je Ford Focus. Wat heeft je zo veranderd?
Ik ben een stuk volwassener geworden, en heb geleerd om harder te zijn. Meer egocentrisch. Iedereen denkt aan zichzelf, en dat is een hele goeie reden om dat zelf ook te doen.

Wat rij je nu?
Mercedes, man. CLA. Maar dat is tijdelijk, ik huur ‘m.

En een Datejust.
Ja, Rolex. Er mag af en toe gevierd worden, toch?

Absoluut. Ben je trots op jezelf?
Jawel. Ik kom uit een positie waar ik niet trots op kan zijn. Ik heb nog nooit in m’n leven gewerkt, en nooit iets nuttigs gedaan voor m’n achttiende. Ik heb m’n ouders altijd teleurgesteld, en nu maak ik ze trots. Als ik ze nu spreek hebben ze het altijd over m’n succes. Ze delen alles van me op Facebook. Niks is beter dan je ouders blij maken. En ik ben nooit begonnen met het maken van muziek voor geld, maar nu ik geld maak…

Kun je er net zo goed volledig voor gaan?
Ja. Want nu heb ik het geproefd, en denk ik bij elke keuze: wat gaat mij het meeste opleveren? Ik dacht laatst nog dat ik de vibe met Josylvio mis uit de tijd dat het nog minder om geld ging. Maar later besefte ik: dit is het domste wat ik ooit heb gedacht. Hij heeft vanaf het begin gezegd dat geld het enige is waarvoor hij het doet, en nu ik zelf geld maak begrijp ik heel goed waarom dat zo is. Ik zou dit niet doen als ik een normaal salaris zou hebben. Ik heb continu stress met mensen, word de hele tijd op straat herkend. Maar geld compenseert heel goed voor die dingen.

De onvermijdelijke vraag: ga je het nog proberen in het buitenland?
Ja, eind 2018 mik ik nu op. Even een maandje naar Los Angeles. Kijken wie ik daar kan krijgen, gewoon koekeloeren. Stukje vakantie ook. De sfeer proeven. Maar opnieuw: geen verwachtingen.

Beats by Esko is vanaf morgen overal te streamen.