Volgens hun eigen myspace maken ze ‘melodramatische pop’. Eigenlijk zijn het dus een beetje aanstellers, maar hun muziek is wel moddervet. Binnenkort toert Expatriate door Europa met Placebo, eerder deden ze dat al met dEUS. Vice sprak met de Ben (die liedjes zingt) en Dave (“Hi i´m Dave and I play the bass”) over muziek, vrouwen en hoe je heel veel geld moet verdienen (maar dat laatste staat lekker niet in dit interview, want dat is een geheim).

---

Vice: Jullie nieuwe cd heet In the midst of This. In the midst of what?

Ben: Toen ik de nummers voor het album schreef was
maakte ik een vreemde tijd door. Ik ging een beetje door de standaard bullshit,
het ging uit met mijn vriendin en ik ervoer het leven als heel intens en
overweldigend, zowel op een positieve als negatieve manier. Ik kwam er achter
dat ik, en ook wij als band eigenlijk niet zoveel voorstellen, er zijn
belangrijkere dingen in het leven.

Die
band, Expatriate, die kennen we nog niet zo goed in Nederland. Kan je
Expatriate beschrijven in woorden die met de letter ‘v’ beginnen.

Ben: de ‘v’. Nu je het vraagt, volgens mij zijn er
helemaal geen woorden die met de v beginnen.

Dave (kijkt vragend naar Ben):
Natuurlijk wel. Vikingen! We komen net met ons zeilschip uit Sidney om de
wereld over te nemen, met speren en Vikinghelmen enzo.

Het is
natuurlijk heel leuk om in een band te spelen. Je komt op vreemde plekken en de
vrouwen liggen aan je voeten. Is er een band waar je absoluut niet in zou
willen spelen?

Dave: Airborne! Een bandje uit Australië waar we een
paar keer mee gespeeld hebben. Ze zijn een soort hele slechte rip-off van ACDC
en gaan helemaal los op het podium. Alleen hebben ze niet door dat niemand ze
serieus neemt, het publiek stond ze de keren dat ik ze heb gezien echt uit te
lachen.

Ben: Of Nickelback, als ik
daarin zat zou ik echt ongelukkig zijn.

Cd-verkoop
loopt terug, toch hebben jullie niet echt je best gedaan om jullie nieuwe album
op een bijzondere manier te presenteren. Denk je niet dat dat nodig is om nog
cd’s te verkopen?

Ben: Ten eerste hebben we niet het budget dat
Radiohead of Nine Inch Nails (bands die wél iets speciaals rondom hun release
deden, red.) hebben om echt iets bijzonders te doen. Daarnaast gaat het om onze
muziek, en moeten we het toch vooral hebben van onze optredens, we zijn echt
een live-band. Toen we net begonnen maakte ik onze cd´s op mijn slaapkamer,
toen probeerde ik altijd wel iets leuks te doen, op elke cd een tekeningetje te
maken. Maar dan heb je het over 40 cd´s, dat zijn er nu iets meer. Dat is niet
meer te doen. Natuurlijk gaat onze cd geript worden en gaat iedereen hem
downloaden, maar de echte fans zullen hem toch wel kopen.

Wat denk
je dat een slechtere invloed op de hedendaagse muziekindustrie heeft, downloads
of Chris Martin?

Dave: Ik hou eigenlijk wel van Coldplay. Nee grapje.

Ben: Op deze vraag is maar één
antwoord mogelijk. Illegale downloads zijn klote, maar lang niet zo klote als
Chris Martin.

Dave: dat van
Coldplay meende ik echt niet.

Chris
Martin heeft wel invloed in de muziekscene. Hebben jullie ook een zekere
invloed, bijvoorbeeld op jullie fans?

Ben: Ja, ik denk het wel. Dat klinkt misschien wat
arrogant, maar in muziek zit vrijwel altijd een boodschap, die je fans
overnemen. Veel muzikanten gebruiken deze macht. Er wordt bijvoorbeeld veel
over Bono gezegd en geschreven, maar hij is heel goed in het aanwenden van de
macht die hij als muzikant heeft om de wereld te verbeteren. Hij heeft een
ontzettend groot ego, maar doet wel wat voor de wereld. De meeste muzikanten
gebruiken hun macht om hun eigen positie te versterken, rijk te worden of
gewoon om veel vrouwen in bed te krijgen.

Dave: Ja de
vrouwen, daar doen we het uiteindelijk toch allemaal voor. We spelen binnenkort
10 shows in Frankrijk, ik kan niet wachten op de meisjes daar.

NILS DE LANGE

ONBEWERKTE foto door Mieke Lindeman

Interview gemaakt zonder dank aan Tonie