Moorden en het in stukken hakken van lichamen schijnt helemaal niet zo zeldzaam te zijn in Japan. Er is zelfs een term voor: bara bara-moorden, die enerzijds op het spetteren van bloed duidt, en anderzijds op het scheiden van dingen (zoals ledematen). Toch is het nog best een uitdaging om een moord te plegen in de overbevolkte steden van Japan, waar weinig ruimte is om een gat te graven waarin een lichaam kan worden gedumpt, en de muren van de appartementjes zo dun zijn dat het geluid van een cirkelzaag wat opvalt.

Daarom is het helemaal niet zo’n gek idee om een levenloos lichaam in een grote doos te verpakken met daarop het label “pop” en het naar een andere stad te verzenden, toch?

Zo verdween Mika Okada, op 21 maart, in Osaka. Twee maanden later werd de 29-jarige vrouw dood gevonden in een opslagplaats in Tokyo, ver weg van Osaka. Bij het lichaam vond de politie een twee meter lange doos waarop “pop” geschreven stond.

Uit de autopsie bleek dat Okada meerdere steekwonden in haar buik, borst en rug had, en het tijdstip van overlijden komt overeen met het moment van haar vermissing. Omdat de meeste steekwonden waarschijnlijk zijn toegebracht nadat Okada bewusteloos was of al was overleden (er zijn geen tekenen van verzet gevonden), kan de doodsoorzaak nog niet worden vastgesteld.

De politie stuitte op een verdachte via een facebookstatusupdate van Okada – ze schreef over een ontmoeting die ze zou hebben met een oude vriendin van de middelbare school. Deze Japans-Braziliaanse vrouw werd gevonden samen met Okada’s paspoort – waarop ze haar eigen pasfoto had geplakt. De vrouw had het paspoort gebruikt om naar Shanghai te vliegen.

Een woordvoerder van de bezorgdienst die de doos heeft verzonden zei dat een vrouw belde onder de naam Okada. Toen een werknemer van de bezorgdienst op 24 maart de doos bij Okada’s voordeur aannam, bleek het om een kartonnen doos met een inhoud van ongeveer vijftig kilo te gaan, met het label “pop” erop.

In andere landen zou zoiets op z’n minst verdacht zijn, maar in Japan maken ze zich niet zo druk: de verkoop van opblaaspoppen en realdolls – die ze in Japan ‘Nederlandse echtgenotes’ noemen – is er vrij gewoontjes. Mocht kopen je te prijzig zijn, kun je in Japan zelfs realdolls huren. Ze komen met verschillende outfits. Verrassend genoeg kost het er vaak meer om seks te hebben met een pop dan met een echte prostituee, namelijk toch minstens 220 euro.

Nederland heeft nooit een officiële klacht ingediend bij Japan wegens de aan Nederlandse vrouwen refererende term voor realdolls (de term ‘Nederlandse echtgenotes’ is in Japan bekend als een aanduiding voor preutse vrouwen). Zo’n vaart zal het ook zeker niet lopen, maar in Japan hebben ze wel vaker klachten vanuit het buitenland gekregen over dergelijke zaken. Zo klaagde Turkije een paar jaar geleden over de term ‘Turkse baden’, die in Japan wordt gebruikt als synoniem voor bordelen. Inmiddels noemen de Japanners die bordelen ‘zeepoorden’. Ze zijn alleen maar legaal door een maas in de wet, omdat seks niet gegarandeerd is en niet inclusief bij de prijs voor het baden zit. Ook het huren van een pop en het aan- en uittrekken van verschillende outfits is technisch gezien niet illegaal in Japan.

Het is niet de eerste keer dat de Japanse autoriteiten te maken krijgen met twijfelachtige zaken waarbij realdolls een rol spelen. In 2008 stuitte een stelletje in Izu op een realdoll die in plastic was verpakt. Ze zagen het ding aan voor een lijk en belden de politie, die massaal arriveerde en een onderzoek naar de moord startte. De pop arriveerde nog voordat het plastic werd opengeknipt op de tafel van de patholoog-anatoom. Pas daarna werd duidelijk dat het niet om een lijk ging, maar om een realdoll, waar overigens niet zachtzinnig mee was omgesprongen. Een beschamende ervaring voor de politie, maar dit verhaal getuigt er wel weer van hoe levensecht de realdolls in Japan eruit zien.

Het verzenden van het dode lichaam van Okada leek een succesvolle onderneming – de verdachte ontvluchtte het land met het gestolen paspoort op zak. Toch zal ze waarschijnlijk worden vervolgd: ze heeft zichzelf aangegeven bij het Japanse consulaat in China en zal hoogstwaarschijnlijk worden uitgeleverd aan Japan. Ze wordt nu alleen nog maar verdacht van het “onwettig verwijderen van een levenloos lichaam”, maar er zijn sterke vermoedens dat ze Okada om financiële redenen heeft vermoord. De verdachte gebruikte de creditcard van Okada om haar ticket naar China te betalen, en om te betalen voor de verzending en opslag van Okada’s eigen lichaam.