Skąd wzięła się moda na nauczanie wszystkiego przez rap? Jedyna nauka, jaką wyniosłem z rapu (którego słucham całe życie), pochodzi z utworu „Ten Crack Commandments” i nie jest szczególnie budująca. Czemu więc każdy przepełniony dobrymi chęciami psycholog policyjny/nauczyciel francuskiego/pracownik socjalny, wierzy w cudowną moc rapowanych lekcji? Przecież wszyscy nie mogą być tak fajni jak belfer z Zakochanej złośnicy.

Ostatnio grupa kreacjonistów postanowiła naopowiadać brytyjskim dzieciakom bzdur, o tym jak to Bóg specjalnie rozrzucił po Ziemi kości dinozaurów. Chciał w ten sposób upokorzyć paleontologów, kiedy ci w końcu trafią do nieba, i uświadomić im, że to On stworzył cały świat, by później wkręcać ludzi w Swoje nieistnienie. Oczywiście, że przekaz swój kreacjoniści wzmocnili rapem, co w ich mniemaniu miało nadać tym średniowiecznym, bazującym na przesądach bredniom, pozór nowoczesności.

Swego czasu słuchałem namiętnie chłopaków z Yes Bo$$. Ogólnie byli do dupy, ale wtedy nam to nie przeszkadzało. Był to zdecydowanie najlepszy zespół elektro-grime’owy z Yorkshire składający się z białasów w średnim wieku, jaki kiedykolwiek istniał. Ich album wydała niezależna wytwórnia Dance to the Radio. Sprzedało się go jakieś – 9 milionów, bo szczerze mówiąc był do bani. Później ich MC, niejaki Noah, nagrał disa na gnojków z wytwórni, co wymagało nie lada odwagi, gdyż zadarł w ten sposób z groźnymi psychofanami zespołu Pavement. Ostatecznie Yes Bo$$ wypiął się na przemysł muzyczny i postanowił przysłużyć się społeczeństwu organizując lekcje beatboxu dla biednych dzieci. Równie dobrze mogli kupić im Playstation na tydzień przed egzaminami.

Ilu ludzi w Wielkiej Brytanii żyje z rapu? Moim zdaniem ze trzech. Mimo to, za każdym razem kiedy kariera jakiegoś nieudacznego brytyjskiego MC wali się w gruzy, postanawia on zachęcić młodzież do pójścia w jego ślady.

Podsumowując, najwyższy czas, by przedstawiciele różnych kościołów dali sobie spokój z rapowanymi kazaniami, a raperzy przestali robić z siebie wzór dla młodzieży.

Tekst: Ra Ra Rasputin

Tłumacznie: Filip Bednarczyk