Het is nog steeds boekenweek, het lijkt inmiddels een eeuwigheid te duren, en ook wij blijven komen met pretentieuze blogs over hyperintellectuele en hippe vooruitstrevende schrijvers en dito tijdschriften. Dennis Schep (21) is initiator van Neerlands beste literaire tijdschrift Paperwaste. Hij wil tevens graag minstens 100 google-hits op zijn naam. Wij stelden hem wat vragen over foto’s van naakte meisjes, hippe schrijvers en de toekomst.

Vice: Op je site staat: “Om de apotheose van het heden te beëindigen. Om de rondborstige one-hit-wonders van de muur te krijgen. Om spiritueel te groeien. Om rijk te worden. Om nep te zijn. Om respect te krijgen. Om de postmoderne leegte te verdrijven met een nieuw elan. Om foto’s van naakte tienermeisjes bij de post te krijgen. Om u te behagen.” Verklaar je nader.
Dennis: Ik was gestopt met school en werkte bij een grote pornozaak, waar de intellectuele uitdaging ver te zoeken was. Nu vind ik tijdschriften altijd al een leuk medium. Er zijn geen richtlijnen qua inhoud, je kunt van alles bij elkaar stoppen en het een tijdschrift noemen. Die vrijheid sprak me aan. Dus toen ben ik me daar maar op gaan richten. Ik heb altijd al wel de drang om iets te betekenen, iets te creëren dat een eigen leven gaat leiden buiten mezelf. Vandaar.

Wordt er een beetje op gereageerd?
De reacties zijn eigenlijk allemaal positief. Dat heeft er waarschijnlijk ook mee te maken dat ik pas 21 ben en al zoiets voor elkaar heb. O ja, laatst heeft Paperwaste overigens wel een of andere New Yorkse designprijs gewonnen, de Type Directors Club Prize. Ik had er ook nooit van gehoord.

Ok. En hoe zit het met de bergen foto’s van naakte meisjes?
Dat valt nogal tegen. Ik vrees dat Nederland daar toch iets te behouden voor is.

Mmmh. Bestaan er überhaupt hippe schrijvers in Nederland?
Als hip definieerbaar was zou het volgens mij al snel niet meer bestaan. Dat terzijde. Het schrijven zelf is per definitie een vrij onhippe bezigheid. Met een laptop achter een bureau zitten is wat anders dan met een berg coke en een stel lekkere wijven in de VIP-lounge van de Groucho Club.

Hoe komt het dat dat beeld bestaat?
Met de keuze van je onderwerpen kun je wel een hip imago voor jezelf creëren, je eigen mythe schrijven. Kijk naar figuren als Bukowski, Trocchi, Genet, en die hele beat generation van Burroughs en Kerouac enzo. Ik weet niet of die in ’t echt ook alleen maar zopen, neukten, spoten en jazz luisterden, maar als ze het schrijven dan geloof ik dat.

Wij ook. Wanneer komt het volgende nummer eigenlijk uit?
Geen idee. Ik wil er ooit nog wel iets mee doen, de contacten heb ik nu toch. Maar dat moet dan wel in een ander formaat, anders kost het te veel. In elk geval niet voor de zomer, meer kan ik er nu niet over zeggen. Op de website kan je wel nog het eerste nummer bestellen.

Heb je nog dit-moet-je-lezen-tips voor onze lezers?
Ik ben zelf de laatste tijd meer bezig de ‘grote literatuur’ van de laatste eeuw door te ploegen dan mezelf op de hoogte te houden van wat er nu allemaal gaande is. Qua moderne literatuur vind ik Foer erg goed. En Bret Easton Ellis, maar die kennen ze thuis vast al wel. Alles van Paul Mennes. “The White Boy Shuffle” van Paul Beatty, over een dichter uit de ‘hood’. Ik geloof dat Thomas van Aalten ook leuk bezig is, ik moet dat boek van ‘m toch eens lezen. En Ingmar Heytze vind ik ook een goede schrijver; die heeft ook nog meegewerkt aan het ‘drugs’-deel van een ‘sex, drugs & rock ’n roll’-cyclus van bloemlezingen die erg de moeite waard is. Verder is het internet natuurlijk een broeikas van nieuw talent, al staat er ook ontzettend veel troep tussen. Kijk hier, hier en misschien hier, die behoren tot het betere wat daar te vinden is. En de dode zielen waren ook fantasties, maar die zijn al weer een paar jaar dood.

Bedankt, Dennis!