Omdat ze haters zijn. Het internet wist het al lang en de wetenschap zegt het nu ook. Nieuw onderzoek van sociaal psychologen van de University of Illinois toont aan in een “surprising en novel discovery,” dat de mening van mensen ten opzichte van dingen niet alleen ligt aan het ding in kwestie (de meeste mensen haten bijvoorbeeld belastingen), maar ook aan de persoon zelf. Blijkbaar is het nodig om dit soort dingen experimenteel vast te leggen.
In het onderzoek – dat elegant de totale overbodigheid van de sociale psychologie onderstreept – werden 271 mensen gevraagd om van 100 willekeurige dingen te beoordelen op hoeveel ze het haatten of ervan hielden. En met willekeurige dingen bedoel ik ook echt willekeurige dingen. Het lijstje varieert van “mullets” (evenveel gehaat als “nucleaire wapens”) tot “recycling” (erg geliefd), met daartussen alles: “stinkdieren” bijvoorbeeld (het meest gehaat van alles op het lijstje), of “zeezout” (geliefder dan Facebook, maar significant meer gehaat dan “meubels”). Ook ben ik erachter gekomen dat mensen gemiddeld precies evenveel houden van “sweaters” als kruiswoordraadsels. Check het hele lijstje hier op pagina 39.
Videos by VICE
Nadat ze erachter waren hoeveel mensen die dingen gemiddeld haatten, werd berekend hoe geneigd individuele proefpersonen waren om dingen te haten. Dit bleek genoeg te verschillen om de proefpersonen te verdelen in een groep die over het algemeen posititef reageert op dingen en een groep die liever gewoon dingen haat. Conclusie: haters gonna hate.
Ik schrijf het nu natuurlijk een beetje gechargeerd op, omdat ik sociale psychologie niet vertrouw, maar de wetenschappers wilden niet alleen bewijzen dat er onder ons een groep mensen schuilt die het liefst zo veel mogelijk dingen vervelend vindt. Het is voor een vak als psychologie natuurlijk nuttig om te kunnen testen of een groep proefpersonen grotendeels bestaat uit haters, omdat dat (de toch al vrij subjectieve) resultaten zou kunnen beïnvloeden bij bepaalde onderzoeken. Maar om het nou een “surprising en novel discovery” te noemen gaat wel wat ver. Of misschien ben ik gewoon aan het haten.