Wist je dat politiebands eigenlijk niet bestaan uit echte politieagenten? Ze zijn gewoon bedrieglijke PR departementen die het uniform dragen maar geen enkel soort opleiding hebben buiten het repetitiekot. Ik ben er redelijk zeker van dat de gitarist met wie we achter het optreden spraken ons dit niet mocht vertellen, dus in PR zijn ze duidelijk ook niet zo goed, maar blijkbaar bestaan ze om “de vaak gepercipieerde ‘barrières’ tussen het publiek en de politie neer te halen”. Euh, ik denk dat ons beliegen en het uniform valselijk dragen ons eerder uit elkaar zal drijven, agent Dexter!

In elk geval, toen we over het feit heen waren dat we al jaren in het snotje werden genomen, sloegen we aan het denken over het optreden van Code One (dat is politielingo voor Op Patrouille) en deed dat er allemaal niet meer toe. Die gasten waren strak! Ze speelden in Vics Market voor zo’n 35 mensen met dezelfde onvermoeibare energie en hetzelfde enthousiasme als de Stones ongetwijfeld zullen doen tijdens hun laatste show als ze ooit besluiten ermee te stoppen.

Er waren vele hoogtepunten, waaronder de minuscule frontvrouw die “I’m Walking On Sunshine” stond te loeien in de gietende regen, de oude kerel die op de koeiebel zat te spelen alsof zijn leven ervan afhing en de speelse versie van “A Little Bit Of Monica”, die zelfs op het randje van griezelig was.

Volgens hun website kan “Code One dienen als een ‘Dance Band’, een ‘Publiekstrekker’ of als ‘Support Act’ voor bekende headliners. Je hebt de flexibiliteit om je eigen gastartiesten met de Band te laten spelen, of anders zal Code One meer dan blij zijn om een ‘Floor Show’ voor je neer te zetten – het is jouw keuze.”