Fotografe Eva-Marie Rødbro lijkt een oprecht liefhebber van misère te zijn. In Groenland vond ze daar meer dan genoeg van, maar ze vond ook een groep levensgenietende Eskimo’s die de dag echt plukken, al is die dan bevroren. Klik door voor het verhaal en de foto’s.

Net nadat ze een opdracht had voltooid om jonge Tsjechische prostituees te fotograferen, ging Eva-Marie terug naar haar thuisland Denemarken. Daar zette ze gretig haar tanden in een nieuw project: het onderzoeken van de zelfmoordgolf onder jonge Inuit in Groenland, de laatste Deense kolonie. Die zelfmoorden namen inmiddels epidemische vormen aan – er worden relatief gezien de meeste zelfmoorden ter wereld gepleegd. Een op de vijf Groenlandse jongeren tussen de 15 en 17 jaar heeft wel eens geprobeerd zelfmoord te plegen, of is daar in geslaagd. Een op de vijf.

De redenen daarvoor zijn niet helemaal duidelijk (dat zijn ze nooit bij zelfmoord), maar er zijn wel belangrijke factoren te noemen. Er is ten eerste geen reet te doen in Groenland omdat het zo geïsoleerd ligt, er is veel werkeloosheid en alcoholisme, en het is natuurlijk zo dat een reeks zelfmoorden besmettelijk kunnen werken.

Gelukkig kwam Eva-Marie niet alleen kommer en kwel tegen. Tijdens haar verblijf in de twee grote steden, Aasiaat in het noorden en Nuuk, de hoofdstad in het zuiden van Groenland, werd Eva-Marie aangeklampt door groepjes super intense Eskimootjes. Niet intens omdat ze zich bijna van kant zouden maken, maar intens omdat ze zo vreselijk veel hielden van lachen, feesten, knuffelen, high fives geven, zoenen en hun ijskoude billetjes eraf dansen. Groenland bleek het vleesgeworden credo ‘pluk de dag’ te zijn geworden.

Ofwel maak je jezelf van kant door zonder te dralen een bevroren zee op te lopen tot je niet meer verder kunt, ofwel spendeer je iedere minuut van je leven door een te gekke tijd te hebben met je beste vrienden. Er is geen middenweg. Wat zou jij doen?

 

 

 

 

 

Foto’s door: EVA-MARIE RØDBRO