Mięso instant nadchodzi.

Dystopijne proroctwa znane z kina lat 70. i 80. zaczynają się spełniać. Może jestem nienormalny, ale widzę jak alejkami galerii handlowych kroczą zombie, współcześni bogowie rozjeżdżają ducha im winnych przechodniów, a wszyscy wokół jadą na prochach, by wyrobić średnią w pracy. A teraz jeszcze to. Wg najnowszych doniesień za 40 lat kluczem do wyżywienia ludzkości stanie się sztucznie mięso hodowane w gigantycznych zbiornikach.

Jego naukowa nazwa to „mięso in vitro”. Substancja ta składa się z wyhodowanej w warunkach laboratoryjnych tkanki mięśniowej, która, choć smakuje i pachnie jak mięso, nigdy nie stanowiła części jakiegokolwiek zwierzęcia. Jej komórki macierzyste są hodowane na szalkach Petriego, a powstałą z nich tkankę szprycuje się chemikaliami i poddaje ćwiczeniom fizycznym, by nadać jej twardszą, przypominającą stek konsystencję. Całą operację można porównać do tragikomedii rozgrywającej się codziennie we wszystkich siłowniach tego świata.

Videos by VICE

Wszystko to żywo przypomina film SF z lat 70. pt. Zielona pożywka, w którym główną rolę zagrał nieoceniony Charlton Heston, no może z tą różnicą, że raczej trudno wyobrazić sobie ulicę pełną tłumów dyszących żądzą zemsty za bycie karmionymi przetworzonymi trupkami, bo w naszej rzeczywistości takie rzeczy jednak nie mają miejsca.
Tak czy siak, pulsujące kawały sztucznego mięsa nie wydają się może szczególnie atrakcyjne, ale to i tak chyba lepsze niż pulsujące kawały prawdziwego mięsa oraz to, co się z nich robi.

Zastanówcie się: kiedy dorosły człowiek zamawia w KFC golden bites albo coś w tym guście, tak naprawdę nie zamawia mięsa ani jedzenia, tylko rozwiązanie ostateczne. Oznajmia w ten sposób światu, że wybrał powolną śmierć przez konsumpcję uwodornionego tłuszczu przyprawionego do smaku wg sekretnej receptury pułkownika Sandersa, zaś fakt, że jakieś biedne zwierzę cierpiało przez każdą sekundę swego żałośnie krótkiego życia tylko po to, by mógł napełnić żołądek, czyni jego wybór jeszcze bardziej tragicznym.
W sumie pułkownik Sanders i jego atomowe kurczaki mogliby stanowić brakujący element naszej dystopijnej układanki. W filmie Ucieczka Logana liczbę mieszkańców Ziemi kontroluje się poprzez zachęcanie ich do popełnienia samobójstwa po ukończeniu 30. roku życia. Na ekranie widzimy, jak grupa 30-latków odzianych w gustowne pastelowe tuniki ustawia się w kręgu i z dumą prezentuje widowni migoczące kryształy, po czym gaśnie światło, a niewidzialna moc w mgnieniu oka zamienia ich w pyłek. KFC mogłoby ustanowić podobne strefy eksterminacji, z tym że nasi samobójcy byliby ubrani w szare bawełniane dresy, a w dłoniach zamiast kryształów dzierżyliby kurczacze kości.

W latach 70. nastolatki tłumnie waliły na dystopijne filmy w stylu Człowieka Omegi czy THX 1138. Serwowana w nich ponura wizja przyszłości była autentycznie przerażająca, a jednocześnie na tyle odległa, że podczas napisów końcowych można było odetchnąć z ulgą. Tragedia polega na tym, że ówczesne nastolatki trzymają obecnie w rękach stery świata, i mimo obejrzanych w młodości filmów nie dostrzegają pojawiających się zagrożeń.
Na szczęście ostatnie słowo należeć będzie do nas, bo to my będziemy karmić ich mięsem instant, kiedy będą czekać na śmierć w przytulnych domach spokojnej starości. Między posiłkami będą mieli czas, by odwiedzić toaletę, połączoną bezpośrednio rurami z pobliskim zakładem przetwórstwa spożywczego.

Tekst: Neil Boorman
Tłumaczenie: Filip Bednarczyk

Thank for your puchase!
You have successfully purchased.