Toegegeven, onze laatste toevoeging aan de Gross Jar was wat slap en dat hebben we geweten. Je kan er niet zomaar alleen wat kwark in stoppen en verwachten dat je ermee wegkomt. Dus kregen we de wind van voren vanuit de Vice Global Gross Jar Research Department: “Get your act together or we will kill you.” Goed, wij gingen aan de slag. We wilden een bacteriële oorlog ontketenen tussen goed en kwaad. Iets ontzagwekkends uit de zee, samen met iets voedzaams, in gevecht met de duistere krachten van bloed, pis, vlees en gassen die zich al in onze Smeerpot hebben ontwikkeld. Dus stuurden wij onze stagiaire eropuit. Zij kwam terug met een vette klauw van een krab. Gevonden, zei ze. Tuurlijk. Wij waren al blij dat ze met wat bruikbaars terugkwam. Naast dat hele post-apocalyptische goed vs. kwaad verhaal wilden we ook dat de schijf van 5 in haar volledigheid werd vertgenwoordigd in onze weckpot. Dus doken we de ijskast in op zoek naar bedorven groenten, waarvan we wisten dat ze er lagen, omdat niemand dat eet.

Tegenwoordig mogen we onze Gross Jar niet meer openen op ons balkon. Dat kunnen we namelijk tegenover onze chique buren hier in Amsterdam Zuid niet maken. Er werd al een keer naar de politie gebeld vanwege de stankoverlast. Probleem is echter, doordat er (onder andere) een duivenlijk in die weckpot zit komen er gassen vrij die af en toe uitgelaten moeten worden, anders zou de pot na enige tijd weleens een keer kunnen ontploffen. En geloof ons, dat willen we niet. Wij gingen dus maar naar het dichtstbijzijnde pleintje om de klauw en wat rottende groente in de pot te doen. De klauw nam, als ware het een langzaam verdrinkend kind, flink wat bovendrijvende troep mee naar beneden. Twee vliegen ontkwamen niet aan diens laatste greep waren binnen een minuut dood. Qua integratie was dit dus een geslaagd experiment. Wat niet perse gezegd kan worden van de partij rottende groenten en fruit. Drie tomaatjes, een zacht geworden komkommer en een overrijpe banaan gingen erin en ons vermoeden is nu dat er een ware veldslag aan het plaatsvinden is want de pis/bloed/dood dier-smurrie lijkt niet bepaald ontvankelijk voor rottend voedsel dat daarvoor alleen maar een positieve functie had. Je kan metaforen trekken van diep satanistische metalheads en verlopen nichterige Madonna-fans die opeens celgenoten worden, maar het feit blijft gewoon dat we de gasontwikkeling in de Smeerpot eigenlijk alleen maar hebben verergerd. Dat het misloopt lijkt nu slechts een kwestie van tijd.